Get Adobe Flash player
Home Badanie z kropli krwi Pasożyty Rodzaje pasożytów
Spis treści
Rodzaje
Tasiemiec bąblowcowy
Tasiemiec karłowaty
Tasiemiec uzbrojony
Tasiemiec nieuzbrojony
Fasciolopsis buski
Glista ludzka
Tęgoryjec dwunastnicy
Włosień kręty
Węgorek jelitowy
Owsik ludzki
Włosogłówka
Balantidioza
Pełzakowica
Przywry
Motyliczka wątrobowa
Wszystkie strony

 

 

Motyliczka wątrobowa (Dicrocoelium dendriticum) – pasożytnicza przywra. Wywołuje dikroceliozę. U żywiciela ostatecznego żyje w przewodach żółciowych. Zwykle nie atakuje człowieka (spowodowane jest to miejscem otorbienia metacerkarii pasożyta - w odwłoku mrówek. Aczkolwiek odnotowano przypadki zarażenia człowieka)

 

Budowa zewnętrzna

Osiąga do około 4–12 mm długości i 1,5–3 mm szerokości. Ciało spłaszczone, lancetowate, najszersze w tylnej części. Posiada dwa nieuzbrojone (bez haczyków) narządy czepne: przyssawki – gębową i brzuszną, przy czym ta druga jest większa.

Budowa wewnętrzna

Przyssawka gębowa znajduje się w sąsiedztwie otworu gębowego prowadzącego do umięśnionej gardzieli, a następnie do przełyku rozdzielającego się przed przyssawką brzuszną na dwie proste gałęzie. Nie występuje otwór odbytowy. W tylnej części ciała znajduje się ujście przewodu wydalniczego.

Zwierzęta te są obojnakami. Każdy osobnik posiada jądra (prawie okrągłe, za przyssawką brzuszną), nasieniowody, jajnik (kulisty za jądrami), jajowody, gruczoły żółtnikowe, przewody żółtkowe, macicę (nierozgałęzioną, tworzącą sploty).

 

Cykl życiowy

Żywiciel pośredni – ślimak lądowy
Wektor – mrówki
Żywiciel ostateczny – przeżuwacze

 

Ślimak zaraża się, zjadając jaja zawierające miracidium. W jego jelicie larwa wykluwa się i wędruje do wątrobotrzustki, gdzie przekształca się w sporocystę. Sporocysta rozmnaża się partenogenetycznie, dając kolejne pokolenie sporocyst, a potem cerkarie. Cerkarie dostają się do jamy płaszczowej ślimaka (z rodzajów: Cionella w Ameryce Północnej, Helicella i Zebrina w Europie), a następnie są usuwane z jego organizmu ze śluzem. Są zjadane razem z roślinami, na których się osadzą, przez mrówki (Formica fusca, F. gagates, F. rufibarbis)[2]. W organizmach mrówek jedna cerkaria wędruje w stronę mózgu, przekształca się w metacerkarię i tworzy cystę w zwoju podprzełykowym[3]. Wpływa na zachowanie mrówki, powodując, że wieczorem, kiedy inne mrówki wracają do mrowiska, ta zarażona wchodzi na liście roślin polnych (lub traw) co zwiększa szansę na zjedzenie przez żywiciela ostatecznego. W ciągu dnia mrówka powraca do normalnego behawioru. W postaci metacerkarii są zjadane razem z trawą przez przeżuwacze. Osiedlają się w ich przewodach żółciowych. Są obojnakami, po zapłodnieniu krzyżowym składają jaja.