Get Adobe Flash player
Home Badanie z kropli krwi Pasożyty Rodzaje pasożytów
Spis treści
Rodzaje
Tasiemiec bąblowcowy
Tasiemiec karłowaty
Tasiemiec uzbrojony
Tasiemiec nieuzbrojony
Fasciolopsis buski
Glista ludzka
Tęgoryjec dwunastnicy
Włosień kręty
Węgorek jelitowy
Owsik ludzki
Włosogłówka
Balantidioza
Pełzakowica
Przywry
Motyliczka wątrobowa
Wszystkie strony

 

Tasiemiec bąblowcowy (Echinococcus granulosus), także bąblowiec –   gatunek tasiemca, groźny pasożyt, w postaci dojrzałej bytujący w jelicie cienkim psowatych, przypadkowo występujący u człowieka, który jest wtedy żywicielem pośrednim.  

 

Morfologia i cykl życiowy

Dojrzały tasiemiec pasożytuje w jelicie cienkim psowatych: psa, wilka, szakala, lisa, rzadziej u innych mięsożernych ssaków (np. kota). Postaci dojrzałe tasiemców są małe, mają od 2,5 do 6 mm długości. Posiadają kulisty skoleks z podwójnym wieńcem 30-36 haczyków. Na strobilę składają sie tylko trzy proglotydy: jałowy, hermafrodytyczny i najdłuższy maciczny. Oderwane proglotydy wydostają się samodzielnie przez odbyt na powierzchnię skóry żywiciela ostatecznego. Jaja znajdujące się w sierści zwierzęcia stanowią źródło inwazji dla żywiciela pośredniego, także dla ludzi. W żołądku lub jelicie żywiciela pośredniego z jaja wydostaje się onkosfera, która czynnie przedostaje się do krążenia i z prądem krwi dostają się do narządów wewnętrznych, głównie drogą żyły wrotnej do wątroby, ale także do płuc, mięśni, kości, mózgu, oka, śledziony, nerek, tkanki podskórnej. W narządzie onkosfera przekształca się w kolejne stadium rozwojowe, jakim jest bąblowiec (echinococcus). Choroba wywoływana przez tasiemca bąblowcowego określana jest dwojako w zależności od żywiciela, u którego występuje: echinokokoza (żywiciel ostateczny) lub hydatidoza (żywiciel pośredni).